Ik ben een dag te gast geweest bij de gemeente Heerlen. De opvang door collega's van de afdeling was super. Meerdere mensen hebben alle tijd en moeite genomen om mij hun werk op de afdeling BRI te laten zien en hun activiteiten aan het loket te laten ervaren.

De interactie en het uitwisselen van ervaringen – we werken als Belastingdienst en gemeente nu eenmaal op dezelfde terreinen en met dezelfde doelgroep - was erg leuk voor beide partijen.

De opvang door de gemeente was echter dik onvoldoende. Geen gezamenlijk welkom, nog geen gezamenlijk kopje koffie. Helemaal niets. Ik voelde me wat dat betreft erg verloren. Zeer slechte organisatie op hoger niveau. Daarom helaas niet meer voor herhaling vatbaar.

Ik liep die dag mee met Martien van Kemenade, hoofd van de administratie van het OM Limburg. Ik heb me - mede door het bijwonen van allerlei overleggen - een goed beeld kunnen vormen van de organisatie binnen het Openbaar Ministerie. Verder heb ik veel overeenkomsten met onze dienst gezien, zoals het omgaan met voorraden, het terugdringen van doorlooptijden, het versneld afdoen van zaken en last but not least de concentraties van kantoren.

Dat maakte het voor mij ook mogelijk om in diverse overleggen mee te praten, mijn ervaringen te delen en mijn mening over zaken te geven. Ik ben gastvrij onthaald en heb het als een interessante en waardevolle dag ervaren.

Ik zal in de toekomst zeker opnieuw van de gelegenheid gebruik maken om in een andere organisatie een kijkje in de keuken te nemen.

Een dag meelopen bij de communicatieafdeling van de gemeente Meerssen. De opzet van de “Week van de Mobiliteit” is een dag meedraaien bij een andere organisatie. Hoe wordt daar gewerkt? Waarom doen ze daar nu juist wel die dingen die mijn organisatie niet doet? Zoek de verschillen, maar ook de overeenkomsten.

Met die instelling stond ik donderdagmorgen 29 maart aan de balie van de Gemeente Meerssen. Nog geen vijf minuten later zat ik aan het bureau van Myriam Cuypers, de communicatieadviseur/voorlichter van de gemeente. Ze had het dagblad De Limburger in de hand. Er stond een artikel in over een wethouder van de gemeente die de aandacht trok. Dat was nog eens een binnenkomer! Dat beloofde nog wat. “Reuring in de zaak”. Heerlijk!

We namen de dag door. Korte agenda. Praten, nieuwsgierigheid beteugelen, mensen ontmoeten, veel vragen stellen, communicatiemiddelen zien, koffie, grenzen verkennen, enthousiasme kanaliseren, cultuur snuiven. Waarom heb je dat zo gedaan? Bij ons doen we dat op die manier. Vergelijken. Lachen. Verwonderen. Bewonderen. Leuk zo’n dag! Ik draaide gewoon mee. Achter het bureau, computer aan en de telefoon binnen handbereik. Myriam op veilige afstand. Ik voelde me al snel thuis. Met dank aan de charmante gastvrouw/collega!

Na de heerlijke lunch gingen we - met dank aan Peter - grenzen verkennen. In de nieuwe elektrische auto vertrokken we. Tenminste, dat was de bedoeling. En elektrisch én een automaat is net een noviteit teveel! “Je hoort ‘m niet! Doet de motor het wel? Ja, de lampjes op het dashboard branden! Nou nog een keer en anders pakken we mijn auto!” We willen wel vooruit maar we komen geen meter verder! Hoezo mobiliteit? Dan komt hulp. Na een simpele uitleg rijden we de garage uit. Gelukkig, hij heeft even de tijd om ons rond te rijden langs de gemeentegrenzen van Meerssen.

Na anderhalf uur zijn we weer terug. Voor Myriam niet erg, denk ik. Ze liep helemaal leeg door haar enthousiaste verhalen. Diverse dorpskernen, waterwegen, luchthaven, rijkswegen, bossen, A2 en beslommeringen, villa’s, leegstand, oude fabriek, veel renovatie, kerken, station, concentratie kleine industrie, toerisme, cultuur, paddentrek, ecoviaduct, heuvels, wandelaars, vergezichten, scholengemeenschap, wijnboer, nieuwbouw, natuur, (race)fietsers. Wat een indrukken!!

Na de tour krijg ik een kijkje binnen de gemeente Meerssen. De raadszaal, kamers wethouders en van de burgemeester, de overgang van oud naar nieuw binnen het gemeentehuis, de afdelingen van de medewerkers. Een schitterend pand!

Tijd voor de evaluatie. Heel veel indrukken opgedaan. Veel gezien en gehoord. Leuke en interessante mensen ontmoet die ook nog wel eens met mijn organisatie te maken hebben, de Belastingdienst. Onze ervaringen worden niet helemaal gedeeld. “We kunnen nog van elkaar leren”. Er zijn dan ook veel raakvlakken, zoals gebruik van intranet, nieuwsbrieven, communicatieplannen, overleggen, antennefunctie als communicatieadviseur, rust en hectiek. Maar ook veel verschillen. Zoals doelgroepen, verantwoordelijkheden, politiek, bestuurlijke belangen.

Conclusie: een heel leerzame en inspirerende dag. Nu me de tijd gunnen om alle indrukken te laten bezinken en er iets mee te doen. Een dag is gewoon veel te kort. Maar wel erg boeiend. Met dank aan de gemeente Meerssen en in het bijzonder aan Myriam Cuypers neem ik afscheid en verlaat ik ietwat 'verMeerssend' mijn dag van de mobiliteit.

Ik was blij dat ik bij de Kredietbank een dag mee mocht kijken. Als invorderaar was het leuk om eens aan de andere kant te staan. Misschien iets voor mijn collega's volgend jaar.

Wat mij en anderen is opgevallen, is dat de collega's bij de Kredietbank leuk met elkaar omgaan. Een fijne groep mensen met boeiend werk. Wat wil je nog meer. Volgend jaar doe ik weer mee.

Ik liep een dag mee bij de Gemeente Sittard-Geleen.

Mijn begeleider was de directeur Economie & Omgeving. Hij had een aardig programma samengesteld. In de ochtend zijn we extern geweest, bij het ondernemershuis in Sittard. Hier heb ik twee overleggen meegemaakt met verschillende partners. Naast de gemeente, Rabobank, Kamer van Koophandel, zaten er twee grote projectontwikkelaars en enkele ondernemers aan tafel. Een zeer zinvol overleg met herkenbare problematiek: de tegenstelling tussen bedrijfsleven en ambtelijke organisatie.

Na de lunch heb ik onder meer een interne afdelingsvergadering meegemaakt in het bestuurscentrum bij het gemeentehuis. Professioneel met levendige discussies. Tussendoor heb ik nog gesproken met de wethouder Financiën en de gemeentesecretaris en nog een andere directeur van de gemeente. Uiteraard heb ik mijn visitekaartje afgegeven en een beetje aan mijn netwerk kunnen bouwen.

Natuurlijk heb ik niet alles inhoudelijk kunnen volgen, maar het was een leuke, leerzame dag. En dat niet in de laatste plaats door de goede begeleiding daar.

Ik ben bij het CBS geweest waar we ontzettend gastvrij zijn ontvangen. Ik heb daar met zeer gedreven mensen gesproken.

De dag van de mobiliteit werd daardoor een inspirerende ervaring met de bewustwording dat de arbeidsmarkt echt wel groter is dan de Belastingdienst alleen.

Volgend jaar wil ik zeker weer mee doen.

Het UWV was overigens populair voor de mobiliteitsdag. Tijdens mijn bezoek waren er zeker tien gasten en er zou later nog een dag volgen. Mijn lof voor de organisatie. Alles was goed geregeld en de begeleiders namen zich alle tijd.

Het was interessant om bij een dergelijke organisatie in de keuken te kijken. Er vielen mij best veel overeenkomsten op met de Belastingdienst. Er is nu eenmaal sprake is van een "ambtelijke" organisatie.
Opvallend verschil was dat er binnen het UWV een aantal apart van elkaar werkende blokken is, dat het werk onvoldoende op elkaar af lijkt te stemmen. Maar als buitenstaander kun je dat op een dag niet goed overzien.

Het UWV wordt – in tegenstelling tot de Belastingdienst - geconfronteerd met een relatief hogere uitstroom van medewerkers. Toch zijn ook hier de mensen gemotiveerd, terwijl het onzeker is of zij aan het einde van dit jaar nog in dienst zijn.

Ik ben bij GaiaZoo Kerkrade geweest.

Ik had mij aangemeld bij GaiaZoo Kerkrade om mijn grote droom waar te maken en eens mee te lopen bij de dierenverzorging. Ik zag echter dat de twee beschikbare plaatsen bij de administratie waren en ...ook al vergeven waren. Geen match dus.
Door GaiaZoo werd voor mij nog een extra plaats beschikbaar gesteld bij de afdeling Sales en de Facilitaire Dienst en op maandag 26 maart mocht ik "aantreden".

's Morgens ben ik bij de afdeling Sales geweest. Het was vooral luisteren en me verbazen over wat er allemaal komt kijken bij zo'n afdeling. Het was heel interessant om te zien dat het bij een dierentuin niet alleen maar om dieren gaat - hoewel die natuurlijk het belangrijkste zijn - maar dat er ook een goed georganiseerd commercieel bedrijf achter zit. Daar sta je als bezoeker van het park niet zo bij stil.

In de middag - na de lunch - mocht ik een bouwvergadering bijwonen en daarna ben ik met de Facilitair manager een inspectieronde door het park gaan lopen. Je komt dan op plaatsen waar je normaal gesproken niet komt. Er wordt nog steeds veel gebouwd en veranderd. Ook dit was super leuk.

Al met al was het een geweldige dag met indrukwekkende ervaringen. Je krijgt een heel andere kijk op een dergelijke organisatie.

Volgend jaar wil ik misschien wel weer meedoen, wie weet nu wel bij de dierenverzorging van GaiaZoo. Dit blijft toch nog altijd een grote droom. Maar misschien ga ik ook wel eens bij een heel andere organisatie kijken.

Het lijkt alweer zo lang geleden. Ik had het genoegen een dag te mogen kijken bij en mee te lopen met Hans Nicolaes, commercieel manager van GaiaZoo.

Mijn samenvatting? Geweldige dag, vriendelijke medewerkers, prachtige omgeving, klant centraal, bijzondere ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is.

Mijn ruil was met een directeur van de Provincie Limburg.

We hebben veel zicht gekregen op elkaars week. De overeenkomsten en de verschillen. Ook werd ons duidelijk dat - ondanks de schaarste op topniveau van banen - deze banen er wel degelijk zijn.

Groot verschil is dat we beiden werken in een publiekrechtelijke organisatie maar dat het beïnvloedingsvermogen van de politieke omgeving op het primaire proces enorm verschilt. Het Rijk is afhankelijk van de financien van de Minister. De Provincie Limburg beschikt over eigen middelen en heeft meer ruimte om te investeren en te besteden. Beiden hebben een stevige reorganisatie voor en achter de kiezen, enorme taakstellingen en verandertrajecten.

Het was een ontzettend leuke en verfrissende ontmoeting!

Ik had het genoegen om binnen de Belastingdienst Limburg een dag burgemeester Link van de gemeente Schinnen te mogen ontvangen.

Zelf liep ik een halve dag mee met de directeur Patient en Zorg van het AZM in Maastricht. Mijn bedoeling van de dag was om burgemeester Link een kijkje in de keuken van onze regio te geven.

Hij had van te voren al aangegeven dat hij zeer geïnteresseerd was in de manier waarop wij binnen de Limburg omgaan met Het Nieuwe Werken. Hij en ik kwamen tot de conclusie dat wij als Belastingdienst - in verhouding tot andere organisaties, zoals de gemeente Schinnen - hier al flinke stappen in hebben gemaakt. Zaken die voor ons inmiddels als heel gewoon worden ervaren, waren voor hem een eyeopener.

Een mooi leerpunt van mijn kant was de manier waarop de gemeente Schinnen haar klantconcept heeft aangepakt: in plaats van diverse loketten met diverse specialisaties, kent men een loket voor alle vragen.

's Middags hebben Burgemeester Link en ik zelf een kijkje genomen bij kantoor buitenland. Allereerst bij de BelastingTelefoon en vervolgens bij het team Winst Vastgoed. Het team Winst Vastgoed was voor mij bekend terrein, maar de Belastingtelefoon kende ik alleen van naam. Na een algemene uitleg mochten we beiden een tijdje meeluisteren. Ik heb grote bewondering voor de medewerkers van de Belastingtelefoon Buitenland gekregen. Wat een diversiteit aan vragen en knap hoe de medewerkers moeiteloos schakelen van het ene onderwerp naar het andere en van de ene taal naar de andere. Chapeau voor de medewerkers van de BelastingTelefoon Buitenland!

Op donderdag was ik te gast bij de afdeling Patiënt en Zorg van het AZM. Een heel andere tak van sport met heel andere dynamiek, maar toch ook overeenkomsten zoals inspelen op een krimpende arbeidsmarkt en omgaan met klachten. Leuk en leerzaam.

Samenvattend kijk ik terug op twee boeiende dagen waarin ik leuke contacten en ervaringen heb opgedaan. Wat mij betreft volgend jaar weer!

Zelf ben ik voor de uitwisseling naar de gemeente Stein geweest. Daar was helaas niets geregeld. Wel heb ik info over werkwijze van de gemeente gekregen, maar de persoonlijke aandacht was minimaal.
In vergelijking met onze aanpak was het daar dus duidelijk minder.

Alles is communicatie.

Dat werd weer eens bevestigd door mijn bezoek aan de provincie Limburg waar ik mee mocht lopen met Wilma van Mossevelde, projectmedewerker communicatie. Wilma houdt zich vooral bezig met de communicatie rondom de infrastructuur binnen Limburg.

De buitenring rondom Parkstad, de ondertunneling van de A2 bij Maastricht en de autowegen rondom de Floriade zijn bekende projecten waar zij met haar collega’s de berichtgeving over verzorgen.

Alles is communicatie. Folders, gesprekken met bewoners, ondernemers, eigen collega’s, presentaties en een heus personeelsblad dat zij nog steeds omarmen en zien als een van de belangrijkste inspiratiebronnen voor de sociale cohesie binnen het provinciehuis.

Wat verder opvallend was? Wilma deelt haar ruime kamer met een collega ‘geoloog’. De kamer hing vol met mindmaps over de structuur van de bodem, de aardkorst, metingen en vele andere zaken. Vier meter aan flappen aan de muur. Ik liet Wilma op mijn iPad zien dat mindmappen tegenwoordig ook op een andere manier kan. Mijn collega communicatie was razend enthousiast en we ruilden snel wat informatie over het gebruik van Apps.

De sympathieke geologe bekeek ons vanonder haar leesbrilletje met gespeelde argwaan, schudde vol medeleven haar hoofd en boog zich weer over een grote verzameling kaarten van de bodemgesteldheid van het Limburgse land. Die maffe communicantjes met hun speeltjes toch!

Weer een bijzondere dag met als conclusie dat er heel veel sympathieke collega’s rondlopen in ons vakgebied en dat we nog veel van elkaar kunnen leren.

Het was voor mij een hele ervaring om eens bij een commercieel bedrijf te gast te zijn. Projecten zijn daar core-business en hebben een gigantische impact. Dat vraagt veel tijd en veel zorg bij de planning.

Het project waar ik een kijkje heb mogen nemen gaat officieel pas in 2013 van start maar nu al is men druk doende met de voorbereidingen en planningen. Indrukwekkend wat daar allemaal bij komt kijken. De stappen die gezet moeten worden leken veel op onze stappen binnen handhavingsregie. Dat was wel opvallend om te constateren.

Het maakt dan ook niet uit hoe groot het project is. Als je de diverse stappen van projectmatig werken maar op de juiste manier doorloopt.

Ik vond het een enerverende dag. Vermoeiend, door geheel andere materie en de vele indrukken die ik heb opgedaan, te kort, maar vooral de moeite waard.

Per 1 januari 2010 werd ik boventallig verklaard bij de Rabobank Maastricht e.o..Het zat er al een tijdje aan te komen, maar het valt toch koud op je dak, als het ineens toch zover is. Na een werkverleden van 25 jaar, waarvan 10 jaar bij de Rabobank wordt alles van de ene op de andere dag anders, je hebt ineens geen baan meer, je bent vrijgesteld van arbeid, en daar zit je dan… thuis. Maar ik ben een positief mens, en zie in elke tegenslag wel iets positiefs. Dus liet ik het even bezinken, en ging na een week of twee gewoon weer aan de slag…

De eerste maanden gingen voorbij met het volgen van een outplacementtraject van Randstad, sollicitatiebrieven schrijven, trainingen, workshops, en sollicitatiegesprekken.

Ik heb zowel het traject van Randstad en de mogelijkheden bij LIFT als zeer positief ervaren, en kijk terug op prettige, leerzame en vooral goede gesprekken, waarin je eens goed naar jezelf kijkt, en gaat nadenken over wat je nu eigenlijk echt wilt, en vooral wat je niet (meer) wilt. Zeer verhelderend als je daar achter bent.

In februari ben ik op collegiale uitleenbasis als secretaresse gaan werken bij het azM in Maastricht. Dit staat niet alleen goed op mijn C.V., het zegt ook iets over mij als werkzoekende. Eind mei ben ik gestopt bij het azM omdat ik me meer wilde richten op het netwerken.

Op 2 juni was het zover. Ik had een sollicitatie gesprek bij Maecon en werd tot mijn grote verrassing aangenomen! Het team waarin ik kwam te werken was direct al erg leuk, het waren de juiste aantal uren, en het was ook nog eens dichterbij dan Maastricht! Dus wat wilde ik nog meer!

Als ik er nu na 9 maanden op terug kijk, is er een hoop gebeurd.

Het was niet altijd even leuk, ik had zeker dagen erbij waarin ik me niet zo voelde als ik me voordeed. Maar met een positieve instelling, en de juiste mensen om me heen, zowel bij Rabobank HRM als bij Randstad en LIFT, is het uiteindelijk goed gekomen. Er is dus toch leven na de Rabobank…

Wat ik mee wil geven aan ieder die dit nog te wachten staat: ga uit van je eigen kunnen, blijf in je zelf geloven, toon initiatief, blijf niet stilzitten, en sta open voor veranderingen!

Veel succes!
Monique Schoffelen

Ik ben Monique Bex, 25 jaar en sinds 1 maart op IF basis werkzaam bij de Belastingdienst te Heerlen. Voorheen heb ik 2 jaar gewerkt bij de Algemene Inspectiedienst (AID), gevestigd te Kerkrade.

In december werd ik gebeld door Miriam van Drunen met het bericht dat bij de Belastingdienst een vacature, op IF basis, opengesteld werd voor de functie van P&O Adviseur. Mijn interesse werd gelijk gewekt. Toen Miriam voorstelde mijn CV haar toe te sturen, heb ik dan ook geen moment geaarzeld.

Na de feestdagen ontving ik een telefoontje van Peter Debets, Hoofd P&O, voor een kennismakingsgesprek. Halverwege januari vond dit gesprek plaats en vernam ik dat alle kandidaten een week later positief/negatief bericht zouden krijgen. Een week later, 22 januari, de dag waarop bekend werd wie gekozen werd voor de functie, vond de Kandidaat Gerichte Actie van Lift plaats, waar Peter Debets en ik toevallig beiden bij aanwezig waren. Na de bijeenkomst vertelde Peter mij het goede nieuws: ik was aangenomen bij de Belastingdienst en kon per 1 maart van start gaan! Ik was zeer verrast, maar wel heel blij met dit nieuws. Een grappig detail was dat ik op diezelfde dag precies 2 jaar in dienst was bij de AID.

Maar wat ging de tijd toch snel! Na dit goede nieuws had ik nog maar een maand de tijd voor het inwerken van mijn vervanger en om afscheid te nemen van mijn leuke collega’s van de AID. Deze maand vloog voorbij en voor dat ik het wist was het al tijd voor mijn eerste werkdag bij de Belastingdienst.

Inmiddels ben ik alweer een paar maanden werkzaam bij de Belastingdienst. Ik heb geen spijt gehad van mijn overstap. In het begin was het best spannend om de sprong naar een andere organisatie te maken, mede omdat de AID veilig en vertrouwd voelde. Maar inmiddels ben ik gesetteld en ook hier heb ik leuke collega’s en ben ik zeer tevreden over mijn werkzaamheden.

Lang deze weg wil ik nogmaals de “LIFT-dames”, Miriam en Brigitte bedanken voor hun hulp.

Monique Bex

P&O Adviseur

Belastingdienst Heerlen

Na ruim 33 jaar gewerkt te hebben bij DSM en SABIC, gaat mijn werkplek helaas vervallen. Dus ben ik al een hele tijd aan het zoeken naar een nieuwe baan. Zo heb ik ook al enkele keren gesolliciteerd op vacatures die op de site van LIFT stonden. Tot nu toe echter zonder succes.

Een van die sollicitaties was bij de politie. Daar hebben ze mijn sollicitatie een half jaar in portefeulle gehouden. Na een poosje kreeg ik het aanbod om via buro LIFT voor drie maanden te gaan werken bij de recherche in Maastricht. Ze hadden daar ivm ziekte op een afdeling veel werk. Ik zou daar die periode kunnen helpen en zodoende ook eens proeven hoe het is om na 33 jaar bij een andere werkgever te werken.

Van SABIC met zijn plastic korreltjes naar de recherche met zijn moorden, overvallen etc is het toch een flinke stap naar een andere wereld. Ik ben nu ongeveer 6 weken aan het werk hier op de afdeling BMO (Buro Management Ondersteuning) en ik kan alleen maar zeggen dat ik er met plezier werk. Het is goed om te constateren dat de werkervaring die ik in al die jaren opgebouwd heb, ook bij deze job goed van pas komen. Het was vantevoren zeer duidelijk dat dit voor 3 maanden zou zijn, dus dat heb ik me goed in mijn kop geprent. Mijn winst is dat ik hier hele goede contacten gemaakt heb met P&O en dat ik nu weet dat ik best in een andere, nieuwe werkomgeving kan functioneren. Fijn dat je door LIFT en je werkgever zo'n kans krijgt.

Volgend jaar ben ik beslist weer van de partij.

Na 21 jaar als sociaal pedagogisch hulpverlener te hebben gewerkt in de zorg, eerst voor verstandelijk gehandicapten en later in de psychogeriatrie, was ik toe aan iets anders, iets nieuws. Dacht ik op mijn 40ste nog dat ik daar te oud voor was, nu ben ik op mijn 46ste bezig met een opleiding arbeids- en organisatiepsychologie met als “edel streven” een baan binnen p&o.Via LIFT ben ik sinds februari voor 50% gedetacheerd bij de Hogeschool Zuyd ter ondersteuning van de p&o-adviseurs. Aanvankelijk voor een periode van 6, inmiddels 8 maanden. Een geweldige gelegenheid om er achter te komen of het werkgebied voldoet aan mijn verwachtingen, om ervaring op te doen en een mooi kader voor mijn opleiding.

Kortom: LIFT-en is zo gek nog niet.

Begin 2007 kwam ik tot de ontdekking dat de voldoening van mijn dagelijkse job bij Rijkswaterstaat Maastricht afnam en ben op zoek gegaan naar een nieuwe uitdaging. Meer dan 13 jaar bij Rijkswaterstaat Limburg en toch iets anders willen is best spannend. Rijkswaterstaat is een moderne organisatie met veel mogelijkheden, maar had net niet in de aanbieding datgene wat ik wilde op dat moment.

Bij de Algemene Inspectiedienst in Kerkrade was dit er wel, een managementfunctie die me tegelijkertijd de kans geeft om in een andere uitvoerende dienst van een ander ministerie  mijn blik te verruimen. Dus heb ik de kans gegrepen en werk sinds 1 oktober 2007 tijdelijk bij de Algemene Inspectiedienst van het ministerie Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

Ik ging met gemengde gevoelens richting Kerkrade: heel veel zin om dingen te doen die mij voldoening geven en tegelijkertijd vertrekken bij een fijne werkgever.

Ik ben nu een half jaar  bij de Algemene Inspectiedienst en voel me thuis.  Ik geniet van een afdeling met gemotiveerde mensen. De stap naar een andere uitvoerende dienst van ander Ministerie beschouw ik als halen en brengen: kennis bij een andere rijksoverheidsdienst halen en mijn ervaringen er naar toe brengen. Het daagt mij bovendien dagelijks uit om beide organisaties met elkaar te vergelijken en te verbinden. Dit beperk ik niet tot mijn eigen vakgebied of eigen ontwikkeling. Het zit ook in andere dingen. Daar waar Rijkswaterstaat goed in is, kunnen ook mijn collega’s bij de Algemene Inspectiedienst  van leren en omgedraaid. 
Ik zie dat Rijksoverheden sterk op elkaar lijken, het went dus allemaal snel.  De nuancering zit in de aansturing, de omvang van de organisatie en de cultuur. Ik ervaar bij de Algemene Inspectiedienst een sterke  interne samenwerking, terwijl bij Rijkswaterstaat  de interne competitie groter is. De verschillen leer je echt pas  kennen als je er met beide benen in staat.  Ik ontdek wat de andere cultuur  met me doet en wat beter bij me past. 

Op de website van Lift schrijf ik de komende tijd regelmatig over mijn ervaringen, mijn angsten en mijn enthousiasme over mobiliteit en een andere (tijdelijke) werkomgeving.  Ik hoop dat ik hiermee een kleine bijdrage kan leveren in jouw mobiliteit en groei.

Marjo Brouns-Backhuis

j.m.c.brouns-backhuis@minlnv.nl

Ik ben Marita Haffmans - werk bij Rijkswaterstaat (RWS) - en ben via LIFT als HR beleidsadviseur gedetacheerd bij ABP. De detachering bevalt me om diverse redenen uitstekend. ABP is een dynamische organisatie waar veel ontwikkelingen gaande zijn, waardoor er interessante processen plaatsvinden. Ik heb mijn kennis en kunde – en een frisse blik op zaken - kunnen inzetten bij ABP. RWS bood me de gelegenheid. ABP bood me de ruimte om zelfstandig met projecten aan de slag te gaan, waardoor ik heb bijgeleerd en kwaliteiten verder heb ontwikkeld. In 2008 keer ik terug naar RWS en neem uiteraard het geleerde mee en zet dit in bij RWS. Ik kan LIFT-detachering van harte aanraden: het is heerlijk nieuwe dingen uit te proberen en goed voor zowel je persoonlijke ontwikkeling als voor de uitlenende en de inlenende organisatie. Ik ben meer waard én de detachering heeft meerwaarde voor alle partijen. Dus als je de kans krijgt: pak de ruimte

Marita Haffmans