vacatures
kandidaten
projecten in de lift
week van de mobiliteit
Bijeenkomsten
apps
documenten
jaarverslagen
succesverhalen
bedrijven
links
inloggen

linkedin

linkedin

IGOM

Empower
Reacties & ervaringen WvdM2012: Peter Bodelier

Ik liep een dag mee met John Rütten, een senior invorderaar bij de gemeente Kerkrade. Het was een leuke ervaring om te zien hoe zij werken. We kwamen al snel tot de conclusie dat de werkzaamheden in grote lijnen overeenkomen met die van ons. We zijn nu eenmaal gebonden aan dezelfde wetgeving. Onze systemen zijn weliswaar anders, maar de aantekeningen zijn nagenoeg hetzelfde. Het grote verschil was naar mijn mening de werkdruk en de drukte op de afdeling. Er was nauwelijks telefoonverkeer, de post was te overzien en het was er rustig op de zaal.
Ik ben namelijk gewend dat er veelvuldig collega's bij me aan het bureau staan voor vragen of overleg. Ook de telefoon rinkelt bij ons constant. Dus: druk, druk, druk. Ondanks de grote overeenkomsten, zou ik niet willen overstappen naar de gemeente. Mijn werk vind ik toch boeiender, meer afwisselend. Door het grote financiële belang (invordering ondernemers) en het meedenken met de ondernemer wordt er toch meer van ons verwacht dan alleen maar het geld binnenhalen. Ik vind het jammer dat niemand heeft gereageerd om bij mij te komen kijken. Er is wel een uitnodiging gestuurd naar de gemeente Kerkrade om toch eens bij ons te komen kijken. John Rütten wil daar graag gebruik van maken. Volgend jaar neem ik beslist weer deel. Misschien is er wel een andere organisatie (geen overheid) met een eigen incassoafdeling.

Reacties & ervaringen WvdM2012: Lilian Franssen

Ik ben een dag te gast geweest bij de gemeente Heerlen. De opvang door collega's van de afdeling was super. Meerdere mensen hebben alle tijd en moeite genomen om mij hun werk op de afdeling BRI te laten zien en hun activiteiten aan het loket te laten ervaren.

De interactie en het uitwisselen van ervaringen – we werken als Belastingdienst en gemeente nu eenmaal op dezelfde terreinen en met dezelfde doelgroep - was erg leuk voor beide partijen.

De opvang door de gemeente was echter dik onvoldoende. Geen gezamenlijk welkom, nog geen gezamenlijk kopje koffie. Helemaal niets. Ik voelde me wat dat betreft erg verloren. Zeer slechte organisatie op hoger niveau. Daarom helaas niet meer voor herhaling vatbaar.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Bert Jussen

Ik liep die dag mee met Martien van Kemenade, hoofd van de administratie van het OM Limburg. Ik heb me - mede door het bijwonen van allerlei overleggen - een goed beeld kunnen vormen van de organisatie binnen het Openbaar Ministerie. Verder heb ik veel overeenkomsten met onze dienst gezien, zoals het omgaan met voorraden, het terugdringen van doorlooptijden, het versneld afdoen van zaken en last but not least de concentraties van kantoren.

Dat maakte het voor mij ook mogelijk om in diverse overleggen mee te praten, mijn ervaringen te delen en mijn mening over zaken te geven. Ik ben gastvrij onthaald en heb het als een interessante en waardevolle dag ervaren.

Ik zal in de toekomst zeker opnieuw van de gelegenheid gebruik maken om in een andere organisatie een kijkje in de keuken te nemen.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Jeroen Mensink

Een dag meelopen bij de communicatieafdeling van de gemeente Meerssen. De opzet van de “Week van de Mobiliteit” is een dag meedraaien bij een andere organisatie. Hoe wordt daar gewerkt? Waarom doen ze daar nu juist wel die dingen die mijn organisatie niet doet? Zoek de verschillen, maar ook de overeenkomsten.

Met die instelling stond ik donderdagmorgen 29 maart aan de balie van de Gemeente Meerssen. Nog geen vijf minuten later zat ik aan het bureau van Myriam Cuypers, de communicatieadviseur/voorlichter van de gemeente. Ze had het dagblad De Limburger in de hand. Er stond een artikel in over een wethouder van de gemeente die de aandacht trok. Dat was nog eens een binnenkomer! Dat beloofde nog wat. “Reuring in de zaak”. Heerlijk!

We namen de dag door. Korte agenda. Praten, nieuwsgierigheid beteugelen, mensen ontmoeten, veel vragen stellen, communicatiemiddelen zien, koffie, grenzen verkennen, enthousiasme kanaliseren, cultuur snuiven. Waarom heb je dat zo gedaan? Bij ons doen we dat op die manier. Vergelijken. Lachen. Verwonderen. Bewonderen. Leuk zo’n dag! Ik draaide gewoon mee. Achter het bureau, computer aan en de telefoon binnen handbereik. Myriam op veilige afstand. Ik voelde me al snel thuis. Met dank aan de charmante gastvrouw/collega!

Na de heerlijke lunch gingen we - met dank aan Peter - grenzen verkennen. In de nieuwe elektrische auto vertrokken we. Tenminste, dat was de bedoeling. En elektrisch én een automaat is net een noviteit teveel! “Je hoort ‘m niet! Doet de motor het wel? Ja, de lampjes op het dashboard branden! Nou nog een keer en anders pakken we mijn auto!” We willen wel vooruit maar we komen geen meter verder! Hoezo mobiliteit? Dan komt hulp. Na een simpele uitleg rijden we de garage uit. Gelukkig, hij heeft even de tijd om ons rond te rijden langs de gemeentegrenzen van Meerssen.

Na anderhalf uur zijn we weer terug. Voor Myriam niet erg, denk ik. Ze liep helemaal leeg door haar enthousiaste verhalen. Diverse dorpskernen, waterwegen, luchthaven, rijkswegen, bossen, A2 en beslommeringen, villa’s, leegstand, oude fabriek, veel renovatie, kerken, station, concentratie kleine industrie, toerisme, cultuur, paddentrek, ecoviaduct, heuvels, wandelaars, vergezichten, scholengemeenschap, wijnboer, nieuwbouw, natuur, (race)fietsers. Wat een indrukken!!

Na de tour krijg ik een kijkje binnen de gemeente Meerssen. De raadszaal, kamers wethouders en van de burgemeester, de overgang van oud naar nieuw binnen het gemeentehuis, de afdelingen van de medewerkers. Een schitterend pand!

Tijd voor de evaluatie. Heel veel indrukken opgedaan. Veel gezien en gehoord. Leuke en interessante mensen ontmoet die ook nog wel eens met mijn organisatie te maken hebben, de Belastingdienst. Onze ervaringen worden niet helemaal gedeeld. “We kunnen nog van elkaar leren”. Er zijn dan ook veel raakvlakken, zoals gebruik van intranet, nieuwsbrieven, communicatieplannen, overleggen, antennefunctie als communicatieadviseur, rust en hectiek. Maar ook veel verschillen. Zoals doelgroepen, verantwoordelijkheden, politiek, bestuurlijke belangen.

Conclusie: een heel leerzame en inspirerende dag. Nu me de tijd gunnen om alle indrukken te laten bezinken en er iets mee te doen. Een dag is gewoon veel te kort. Maar wel erg boeiend. Met dank aan de gemeente Meerssen en in het bijzonder aan Myriam Cuypers neem ik afscheid en verlaat ik ietwat 'verMeerssend' mijn dag van de mobiliteit.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Elma Wijnands

Ik was blij dat ik bij de Kredietbank een dag mee mocht kijken. Als invorderaar was het leuk om eens aan de andere kant te staan. Misschien iets voor mijn collega's volgend jaar.

Wat mij en anderen is opgevallen, is dat de collega's bij de Kredietbank leuk met elkaar omgaan. Een fijne groep mensen met boeiend werk. Wat wil je nog meer. Volgend jaar doe ik weer mee.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Maurice Walschot

Ik liep een dag mee bij de Gemeente Sittard-Geleen.

Mijn begeleider was de directeur Economie & Omgeving. Hij had een aardig programma samengesteld. In de ochtend zijn we extern geweest, bij het ondernemershuis in Sittard. Hier heb ik twee overleggen meegemaakt met verschillende partners. Naast de gemeente, Rabobank, Kamer van Koophandel, zaten er twee grote projectontwikkelaars en enkele ondernemers aan tafel. Een zeer zinvol overleg met herkenbare problematiek: de tegenstelling tussen bedrijfsleven en ambtelijke organisatie.

Na de lunch heb ik onder meer een interne afdelingsvergadering meegemaakt in het bestuurscentrum bij het gemeentehuis. Professioneel met levendige discussies. Tussendoor heb ik nog gesproken met de wethouder Financiën en de gemeentesecretaris en nog een andere directeur van de gemeente. Uiteraard heb ik mijn visitekaartje afgegeven en een beetje aan mijn netwerk kunnen bouwen.

Natuurlijk heb ik niet alles inhoudelijk kunnen volgen, maar het was een leuke, leerzame dag. En dat niet in de laatste plaats door de goede begeleiding daar.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Esther Nieuwenhuis-Mulders

Ik ben bij het CBS geweest waar we ontzettend gastvrij zijn ontvangen. Ik heb daar met zeer gedreven mensen gesproken.

De dag van de mobiliteit werd daardoor een inspirerende ervaring met de bewustwording dat de arbeidsmarkt echt wel groter is dan de Belastingdienst alleen.

Volgend jaar wil ik zeker weer mee doen.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Ellen von Wintersdorff

Sparren met de brandweer. Verschillen/overeenkomsten, positieve energie, netwerken kortom SUPER ENTHOUSIAST! Geweldig dat dit mogelijk is. Jammer dat er zo weinig medewerkers gebruik van maken.
Reacties & ervaringen WvdM2012: Truus David-Smits

Het was een leuke en leerzame dag. Ik werd prima ontvangen bij het Gouvernement en vooral het kijken naar iets wat juist niet mijn huidige werk is, vond ik boeiend. Het heeft mij ook aan het denken gezet of ik iets in die richting zou kunnen en willen doen. Als zich daar mogelijkheden voordoen.
Reacties & ervaringen WvdM2012: Jan Adriaens

Mijn mobiliteitsplek was bij het UWV.


Het UWV was overigens populair voor de mobiliteitsdag. Tijdens mijn bezoek waren er zeker tien gasten en er zou later nog een dag volgen. Mijn lof voor de organisatie. Alles was goed geregeld en de begeleiders namen zich alle tijd.

Het was interessant om bij een dergelijke organisatie in de keuken te kijken. Er vielen mij best veel overeenkomsten op met de Belastingdienst. Er is nu eenmaal sprake is van een "ambtelijke" organisatie.
Opvallend verschil was dat er binnen het UWV een aantal apart van elkaar werkende blokken is, dat het werk onvoldoende op elkaar af lijkt te stemmen. Maar als buitenstaander kun je dat op een dag niet goed overzien.

Het UWV wordt – in tegenstelling tot de Belastingdienst - geconfronteerd met een relatief hogere uitstroom van medewerkers. Toch zijn ook hier de mensen gemotiveerd, terwijl het onzeker is of zij aan het einde van dit jaar nog in dienst zijn.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Angely Zweiphennig

Ik ben bij GaiaZoo Kerkrade geweest.

Ik had mij aangemeld bij GaiaZoo Kerkrade om mijn grote droom waar te maken en eens mee te lopen bij de dierenverzorging. Ik zag echter dat de twee beschikbare plaatsen bij de administratie waren en ...ook al vergeven waren. Geen match dus.
Door GaiaZoo werd voor mij nog een extra plaats beschikbaar gesteld bij de afdeling Sales en de Facilitaire Dienst en op maandag 26 maart mocht ik "aantreden".

's Morgens ben ik bij de afdeling Sales geweest. Het was vooral luisteren en me verbazen over wat er allemaal komt kijken bij zo'n afdeling. Het was heel interessant om te zien dat het bij een dierentuin niet alleen maar om dieren gaat - hoewel die natuurlijk het belangrijkste zijn - maar dat er ook een goed georganiseerd commercieel bedrijf achter zit. Daar sta je als bezoeker van het park niet zo bij stil.

In de middag - na de lunch - mocht ik een bouwvergadering bijwonen en daarna ben ik met de Facilitair manager een inspectieronde door het park gaan lopen. Je komt dan op plaatsen waar je normaal gesproken niet komt. Er wordt nog steeds veel gebouwd en veranderd. Ook dit was super leuk.

Al met al was het een geweldige dag met indrukwekkende ervaringen. Je krijgt een heel andere kijk op een dergelijke organisatie.

Volgend jaar wil ik misschien wel weer meedoen, wie weet nu wel bij de dierenverzorging van GaiaZoo. Dit blijft toch nog altijd een grote droom. Maar misschien ga ik ook wel eens bij een heel andere organisatie kijken.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Nicole Janssen

Het lijkt alweer zo lang geleden. Ik had het genoegen een dag te mogen kijken bij en mee te lopen met Hans Nicolaes, commercieel manager van GaiaZoo.

Mijn samenvatting? Geweldige dag, vriendelijke medewerkers, prachtige omgeving, klant centraal, bijzondere ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is.


Reacties & ervaringen WvdM2012: John Nakken

Mijn ervaringen waren positief. Ik had een match met de Koraalgroep te Sittard. In de voormiddag heb ik een training voor leidinggevenden bijgewoond over de aanpak van ziekteverzuim. En 's middags op het hoofdkantoor rondleiding gehad en gesproken met medewerkers. Dit in de keuken kijken van een andere organisatie was voor mij erg leuk en ik heb ervan genoten.
Reacties & ervaringen WvdM2012: Jolanda Breuer

Mijn ruil was met een directeur van de Provincie Limburg.

We hebben veel zicht gekregen op elkaars week. De overeenkomsten en de verschillen. Ook werd ons duidelijk dat - ondanks de schaarste op topniveau van banen - deze banen er wel degelijk zijn.

Groot verschil is dat we beiden werken in een publiekrechtelijke organisatie maar dat het beïnvloedingsvermogen van de politieke omgeving op het primaire proces enorm verschilt. Het Rijk is afhankelijk van de financien van de Minister. De Provincie Limburg beschikt over eigen middelen en heeft meer ruimte om te investeren en te besteden. Beiden hebben een stevige reorganisatie voor en achter de kiezen, enorme taakstellingen en verandertrajecten.

Het was een ontzettend leuke en verfrissende ontmoeting!


Reacties & ervaringen WvdM2012: Carola Soethoudt

Ik had het genoegen om binnen de Belastingdienst Limburg een dag burgemeester Link van de gemeente Schinnen te mogen ontvangen.

Zelf liep ik een halve dag mee met de directeur Patient en Zorg van het AZM in Maastricht. Mijn bedoeling van de dag was om burgemeester Link een kijkje in de keuken van onze regio te geven.

Hij had van te voren al aangegeven dat hij zeer geïnteresseerd was in de manier waarop wij binnen de Limburg omgaan met Het Nieuwe Werken. Hij en ik kwamen tot de conclusie dat wij als Belastingdienst - in verhouding tot andere organisaties, zoals de gemeente Schinnen - hier al flinke stappen in hebben gemaakt. Zaken die voor ons inmiddels als heel gewoon worden ervaren, waren voor hem een eyeopener.

Een mooi leerpunt van mijn kant was de manier waarop de gemeente Schinnen haar klantconcept heeft aangepakt: in plaats van diverse loketten met diverse specialisaties, kent men een loket voor alle vragen.

's Middags hebben Burgemeester Link en ik zelf een kijkje genomen bij kantoor buitenland. Allereerst bij de BelastingTelefoon en vervolgens bij het team Winst Vastgoed. Het team Winst Vastgoed was voor mij bekend terrein, maar de Belastingtelefoon kende ik alleen van naam. Na een algemene uitleg mochten we beiden een tijdje meeluisteren. Ik heb grote bewondering voor de medewerkers van de Belastingtelefoon Buitenland gekregen. Wat een diversiteit aan vragen en knap hoe de medewerkers moeiteloos schakelen van het ene onderwerp naar het andere en van de ene taal naar de andere. Chapeau voor de medewerkers van de BelastingTelefoon Buitenland!

Op donderdag was ik te gast bij de afdeling Patiënt en Zorg van het AZM. Een heel andere tak van sport met heel andere dynamiek, maar toch ook overeenkomsten zoals inspelen op een krimpende arbeidsmarkt en omgaan met klachten. Leuk en leerzaam.

Samenvattend kijk ik terug op twee boeiende dagen waarin ik leuke contacten en ervaringen heb opgedaan. Wat mij betreft volgend jaar weer!


Reacties & ervaringen WvdM2012: Gaston Pörteners

De invulling aan mijn/onze kant voor de dag van de mobiliteit verdient een pluim. De dag was goed opgezet vanuit de staf en de invulling en het programma voor collega’s van CBS voldeed aan hun verwachting. Prima.


Zelf ben ik voor de uitwisseling naar de gemeente Stein geweest. Daar was helaas niets geregeld. Wel heb ik info over werkwijze van de gemeente gekregen, maar de persoonlijke aandacht was minimaal.
In vergelijking met onze aanpak was het daar dus duidelijk minder.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Marcel Joosten

Alles is communicatie.

Dat werd weer eens bevestigd door mijn bezoek aan de provincie Limburg waar ik mee mocht lopen met Wilma van Mossevelde, projectmedewerker communicatie. Wilma houdt zich vooral bezig met de communicatie rondom de infrastructuur binnen Limburg.

De buitenring rondom Parkstad, de ondertunneling van de A2 bij Maastricht en de autowegen rondom de Floriade zijn bekende projecten waar zij met haar collega’s de berichtgeving over verzorgen.

Alles is communicatie. Folders, gesprekken met bewoners, ondernemers, eigen collega’s, presentaties en een heus personeelsblad dat zij nog steeds omarmen en zien als een van de belangrijkste inspiratiebronnen voor de sociale cohesie binnen het provinciehuis.

Wat verder opvallend was? Wilma deelt haar ruime kamer met een collega ‘geoloog’. De kamer hing vol met mindmaps over de structuur van de bodem, de aardkorst, metingen en vele andere zaken. Vier meter aan flappen aan de muur. Ik liet Wilma op mijn iPad zien dat mindmappen tegenwoordig ook op een andere manier kan. Mijn collega communicatie was razend enthousiast en we ruilden snel wat informatie over het gebruik van Apps.

De sympathieke geologe bekeek ons vanonder haar leesbrilletje met gespeelde argwaan, schudde vol medeleven haar hoofd en boog zich weer over een grote verzameling kaarten van de bodemgesteldheid van het Limburgse land. Die maffe communicantjes met hun speeltjes toch!

Weer een bijzondere dag met als conclusie dat er heel veel sympathieke collega’s rondlopen in ons vakgebied en dat we nog veel van elkaar kunnen leren.


Reacties & ervaringen WvdM2012: Desy Mercks

Het was voor mij een hele ervaring om eens bij een commercieel bedrijf te gast te zijn. Projecten zijn daar core-business en hebben een gigantische impact. Dat vraagt veel tijd en veel zorg bij de planning.

Het project waar ik een kijkje heb mogen nemen gaat officieel pas in 2013 van start maar nu al is men druk doende met de voorbereidingen en planningen. Indrukwekkend wat daar allemaal bij komt kijken. De stappen die gezet moeten worden leken veel op onze stappen binnen handhavingsregie. Dat was wel opvallend om te constateren.

Het maakt dan ook niet uit hoe groot het project is. Als je de diverse stappen van projectmatig werken maar op de juiste manier doorloopt.

Ik vond het een enerverende dag. Vermoeiend, door geheel andere materie en de vele indrukken die ik heb opgedaan, te kort, maar vooral de moeite waard.


De Week van de Mobiliteit: een dag bij het MCC

Gisteren heb ik iets van mijn bucket-list kunnen strepen dat geruime tijd in de top 5 stond. In het kader van de Week van de Mobiliteit heb ik namelijk een dag mogen meekijken in de meldkamer Zuid-Limburg.

De meldkamer Zuid-Limburg bestaat uit de alarmcentrales van politie, brandweer en regionale ambulance voorziening. Alle spoedeisende (112) en niet-spoedeisende meldingen (0900-8844) worden vanuit deze meldkamer afgehandeld. De meld-kamer is gevestigd in het MCC (Meld en Coördinatiecentrum) te Maastricht.

Conform afspraak meldde ik me op maandagochtend in de grote hal van het politiebureau in Maastricht. Dat op zich was al een verrassend begin van de week en ik was zeer benieuwd naar wat me die dag te wachten zou staan. Al snel werd ik opgehaald door Desirée, een medewerkster van de alarmcentrale brandweer, die net als ik een achtergrond als managementassistente bleek te hebben. We liepen samen naar het MCC, gelegen achter het politiebureau, en bij een kop koffie kon ik mijn eerste vragen afvuren. Daarna werd ik voorgesteld aan Ed Hofstee, Hoofd Meldkamer Brandweer, die mij vervolgens een uitgebreide rondleiding door het hele gebouw gaf. Voor het gebied van de 18 gemeenten in Zuid-Limburg regelt men hier de coördinatie en voorbereiding van rampenbestrijding, in nauwe samenwerking met de politie Limburg Zuid en de GGD Zuid-Limburg. Niet gedacht dat er zoveel afdelingen en disciplines hard bezig zijn om onze veiligheid te waarborgen en te verbeteren!

Na deze tour kon het mooiste gedeelte van de dag beginnen, namelijk een kijkje in de meldkamer zelf. Toen de deur openzwaaide wist ik niet wat ik zag: enorme tafels met een veelheid aan schermen vol informatie waar een ‘gewone burger’ duizelig van wordt. Op het eerste gezicht kon ik me moeilijk voorstellen hoe iemand, zeker in een noodsituatie, te midden van al deze techniek overzicht kan houden. Toch werd dat beeld in de loop van de dag aardig bijgesteld, toen ik eenmaal bij de verschillende disciplines was aangeschoven en uitvoerig tekst en uitleg kreeg bij alles wat er gebeurde.
De meest uiteenlopende meldingen passeerden de revue en ik zag en hoorde ‘live’ wat er op zulke cruciale momenten allemaal in gang wordt gezet. Ongelooflijk hoe deze mensen elke dag opnieuw deze belangrijke taak vervullen, ieder vanuit zijn of haar eigen deskundigheid en samen met het hele team. Prachtig ook om te zien welke (zelfontwikkelde!) techniek erachter zit, de informatie en de beelden die op elkaar aansluiten en juist wél zorgen voor overzicht en controle. Uiteraard loopt de menselijke kant als een rode draad door dit werk.
Want elke melding heeft zijn eigen, specifieke verhaal en daar doen deze medewerkers het voor.

Alles bij elkaar vond ik het een zeer indrukwekkende en boeiende dag, die ik dankzij Ed, Desirée, Roos (meldkamer ambulance), Harry (meldkamer politie) en vele anderen heb mogen meemaken. Ik wil dan ook iedereen en hen in het bijzonder daarvoor bedanken. Een ding staat vast: mijn bucketlist blijft onveranderd, want volgend jaar doe ik weer mee!

Mireille van der Broeck-Jongen
Boventallig…. en dan?

Per 1 januari 2010 werd ik boventallig verklaard bij de Rabobank Maastricht e.o..Het zat er al een tijdje aan te komen, maar het valt toch koud op je dak, als het ineens toch zover is. Na een werkverleden van 25 jaar, waarvan 10 jaar bij de Rabobank wordt alles van de ene op de andere dag anders, je hebt ineens geen baan meer, je bent vrijgesteld van arbeid, en daar zit je dan… thuis. Maar ik ben een positief mens, en zie in elke tegenslag wel iets positiefs. Dus liet ik het even bezinken, en ging na een week of twee gewoon weer aan de slag…

De eerste maanden gingen voorbij met het volgen van een outplacementtraject van Randstad, sollicitatiebrieven schrijven, trainingen, workshops, en sollicitatiegesprekken.

Ik heb zowel het traject van Randstad en de mogelijkheden bij LIFT als zeer positief ervaren, en kijk terug op prettige, leerzame en vooral goede gesprekken, waarin je eens goed naar jezelf kijkt, en gaat nadenken over wat je nu eigenlijk echt wilt, en vooral wat je niet (meer) wilt. Zeer verhelderend als je daar achter bent.

In februari ben ik op collegiale uitleenbasis als secretaresse gaan werken bij het azM in Maastricht. Dit staat niet alleen goed op mijn C.V., het zegt ook iets over mij als werkzoekende. Eind mei ben ik gestopt bij het azM omdat ik me meer wilde richten op het netwerken.

Op 2 juni was het zover. Ik had een sollicitatie gesprek bij Maecon en werd tot mijn grote verrassing aangenomen! Het team waarin ik kwam te werken was direct al erg leuk, het waren de juiste aantal uren, en het was ook nog eens dichterbij dan Maastricht! Dus wat wilde ik nog meer!

Als ik er nu na 9 maanden op terug kijk, is er een hoop gebeurd.

Het was niet altijd even leuk, ik had zeker dagen erbij waarin ik me niet zo voelde als ik me voordeed. Maar met een positieve instelling, en de juiste mensen om me heen, zowel bij Rabobank HRM als bij Randstad en LIFT, is het uiteindelijk goed gekomen. Er is dus toch leven na de Rabobank…

Wat ik mee wil geven aan ieder die dit nog te wachten staat: ga uit van je eigen kunnen, blijf in je zelf geloven, toon initiatief, blijf niet stilzitten, en sta open voor veranderingen!

Veel succes!
Monique Schoffelen


Van Inspectiedienst naar Belastingdienst

Ik ben Monique Bex, 25 jaar en sinds 1 maart op IF basis werkzaam bij de Belastingdienst te Heerlen. Voorheen heb ik 2 jaar gewerkt bij de Algemene Inspectiedienst (AID), gevestigd te Kerkrade.

 

In december werd ik gebeld door Miriam van Drunen met het bericht dat bij de Belastingdienst een vacature, op IF basis, opengesteld werd voor de functie van P&O Adviseur. Mijn interesse werd gelijk gewekt. Toen Miriam voorstelde mijn CV haar toe te sturen, heb ik dan ook geen moment geaarzeld.

 

Na de feestdagen ontving ik een telefoontje van Peter Debets, Hoofd P&O, voor een kennismakingsgesprek. Halverwege januari vond dit gesprek plaats en vernam ik dat alle kandidaten een week later positief/negatief bericht zouden krijgen. Een week later, 22 januari, de dag waarop bekend werd wie gekozen werd voor de functie, vond de Kandidaat Gerichte Actie van Lift plaats, waar Peter Debets en ik toevallig beiden bij aanwezig waren. Na de bijeenkomst vertelde Peter mij het goede nieuws: ik was aangenomen bij de Belastingdienst en kon per 1 maart van start gaan! Ik was zeer verrast, maar wel heel blij met dit nieuws. Een grappig detail was dat ik op diezelfde dag precies 2 jaar in dienst was bij de AID.

 

Maar wat ging de tijd toch snel! Na dit goede nieuws had ik nog maar een maand de tijd voor het inwerken van mijn vervanger en om afscheid te nemen van mijn leuke collega’s van de AID. Deze maand vloog voorbij en voor dat ik het wist was het al tijd voor mijn eerste werkdag bij de Belastingdienst.

 

Inmiddels ben ik alweer een paar maanden werkzaam bij de Belastingdienst. Ik heb geen spijt gehad van mijn overstap. In het begin was het best spannend om de sprong naar een andere organisatie te maken, mede omdat de AID veilig en vertrouwd voelde. Maar inmiddels ben ik gesetteld en ook hier heb ik leuke collega’s en ben ik zeer tevreden over mijn werkzaamheden.

 

Lang deze weg wil ik nogmaals de “LIFT-dames”, Miriam en Brigitte bedanken voor hun hulp.

 

Monique Bex

P&O Adviseur

Belastingdienst Heerlen


Van statistieken naar pensioenen

Ik ben vanaf 2000 werkzaam bij het Centraal Bureau voor de Statistiek waarvan de meeste jaren als HR-adviseur. De laatste tijd vroeg ik me steeds vaker af “waarom doen we de dingen zoals we ze doen en hoe zouden ze dat in andere organisaties aanpakken?”. Natuurlijk heb je netwerken en daar maak je gebruik van op het moment dat je met een vraag zit waar je als organisatie niet zelf uitkomt. Immers je kunt zoveel leren van elkaar. Maar het is toch even anders als je daadwerkelijk de kans krijgt om dagelijks in de keuken van een andere organisatie te kijken. 

Zo ben ik vanaf begin dit jaar werkzaam bij de Algemene Pensioen Groep (APG). Ook hier ben ik werkzaam als HR-adviseur. Het is ongelooflijk hoeveel energie en inspiratie je opdoet wanneer je met nieuwe klanten (in mijn geval managers) te maken krijgt, maar daarnaast ook aan de cultuur van een ander bedrijf kunt ruiken en in aanraking komt met andere processen en produkten. En niet te vergeten nieuwe collega’s. 

De eerste weken is dat best spannend en ook een beetje onwennig, want je verliest in principe al je automatismen. Je moet wegwijs (gemaakt) worden en dat in letterlijke en figuurlijke zin. In het begin ben je bij iedere afspraak aan het zoeken waar je moet zijn, maar je moet ook een weg vinden naar alle informatie. Bij wie moet je voor wat zijn? 

De eerste weken heb ik vooral geïnvesteerd in het leggen van contacten en daarna kwam het werk van zelf op me af. Nu is er op het grote speelveld van HR eigenlijk nooit een rustig moment voor een HR-adviseur. Gelukkig maar, want ik hou wel van dynamiek. Ik zie HR-instrumenten voorbij komen die ik graag bij het CBS zou willen introduceren en omgekeerd zet ik mijn CBS-ervaring in om zaken bij APG voor elkaar te krijgen. Daarnaast zie je een tendens waarbij bedrijven gaan samenwerken en kennis delen en daar sterker van worden. Kortom, een win-win situatie. En dat is ook een van de voordelen van LIFT. 

Sinds ik hier aan de slag ben hebben vele mensen mij gevraagd hoe het mij bevalt en gezegd dat ze eigenlijk ook wel eens zo’n stap zouden willen zetten, maar het niet durven. Daar kan ik het volgende op zeggen. Iedereen is regisseur van zijn eigen loopbaan. Maak mobiliteit bespreekbaar en neem zelf het initiatief wanneer je er klaar voor bent. Voor de een is dat morgen, voor de ander volgend jaar. Het is een prima investering in je zelf.
 

Ronald van Kessel, HR-adviseur
Van plastic korrels naar gummiknuppels

Na ruim 33 jaar gewerkt te hebben bij DSM en SABIC, gaat mijn werkplek helaas vervallen. Dus ben ik al een hele tijd aan het zoeken naar een nieuwe baan. Zo heb ik ook al enkele keren gesolliciteerd op vacatures die op de site van LIFT stonden. Tot nu toe echter zonder succes.

Een van die sollicitaties was bij de politie. Daar hebben ze mijn sollicitatie een half jaar in portefeulle gehouden. Na een poosje kreeg ik het aanbod om via buro LIFT voor drie maanden te gaan werken bij de recherche in Maastricht. Ze hadden daar ivm ziekte op een afdeling veel werk. Ik zou daar die periode kunnen helpen en zodoende ook eens proeven hoe het is om na 33 jaar bij een andere werkgever te werken.

Van SABIC met zijn plastic korreltjes naar de recherche met zijn moorden, overvallen etc is het toch een flinke stap naar een andere wereld. Ik ben nu ongeveer 6 weken aan het werk hier op de afdeling BMO (Buro Management Ondersteuning) en ik kan alleen maar zeggen dat ik er met plezier werk. Het is goed om te constateren dat de werkervaring die ik in al die jaren opgebouwd heb, ook bij deze job goed van pas komen. Het was vantevoren zeer duidelijk dat dit voor 3 maanden zou zijn, dus dat heb ik me goed in mijn kop geprent. Mijn winst is dat ik hier hele goede contacten gemaakt heb met P&O en dat ik nu weet dat ik best in een andere, nieuwe werkomgeving kan functioneren. Fijn dat je door LIFT en je werkgever zo'n kans krijgt.


Bert Maessen
Week van de mobiliteit

Ook ik heb in het kader van de "Week van de Mobiliteit" een dag meegelopen in een andere organisatie en wel bij de Algemene Pensioen Groep, het apg (het voormalige ABP). Ik wilde wel eens een kijkje nemen in een, in mijn beleving, ambtelijke en ietwat stoffige organisatie. Nou daar ben ik van terug gekomen! Het apg is een organisatie van "high potentials" met een zeer professionele HRM afdeling. Ik heb mijn ogen uitgekeken en bijzondere creatieve producten gezien die ik, met aanpassingen, zo zou willen introduceren in onze eigen PO&O  afdeling.
Mijn dag begon met een kennismaking met de HR manager en met bijwonen van een agendavergadering van het GOR (de OR van het apg) in goed gezelschap van een lid van de Raad van Bestuur. Op zeer vriendelijke doch kritische toon werd overleg gevoerd over allerhande onderwerpen die ook bij de OR van Vivre onderwerp van gesprek zijn.
Vervolgens werd ik geïntroduceerd op de HRM afdeling, kreeg een presentatie over het bedrijf en werd mij inzage gegeven in een aantal HR producten. Bijzonder was hun "klok". Een zeer creatief instrument dat via hun eigen intranet toegankelijk is voor alle managers en medewerkers van het bedrijf en weergeeft welke producten HRM levert en welke activiteiten zij verrichten. Zeer indrukwekkend. Dit heeft de transparantheid van deze afdeling enorm vergroot. De managers en medewerkers kunnen nu te allen tijde zien wat de HRM afdeling voor hun betekent en kan betekenen.
Vervolgens mocht ik, overigens met zeer speciale toestemming, het groot directieoverleg van Loyalis (onderdeel van de apg groep) bijwonen. Ik heb met ontzag gekeken en geluisterd naar hun overleg. Naast de directeur waren alle andere (adjunct) directeuren aanwezig en werden er onderwerpen besproken die, volgens mij, soms nog het predikaat vertrouwelijk hadden. Zeer interessant vond ik hoe men een dikke stapel paperassen binnen 2,5 uur op een fatsoenlijke manier de revue liet passeren en besluiten nam die meteen na de vergadering werden omgezet in actiepunten.  Het compliment dat ik hun in de rondvraag gaf over deze werkwijze werd met tevredenheid ontvangen.
Als laatste sloot ik aan bij een arbowerkgroep die een presentatie aan het voorbereiden was over de RIE’s (risico-inventarisatie) die waren geweest en kon hun nog enkele tips en suggesties meegeven.

Ik kan alleen maar zeggen: absoluut voor herhaling vatbaar en een aanrader voor iedereen die een kijkje wil nemen in een andere organisatie of zich oriënteert op de arbeidsmarkt.

Volgend jaar ben ik beslist weer van de partij.


Yvonne Stallinga
Veolia

Op verzoek van Miriam van Drunen van LIFT Werknetwerk, onderstaand een verslag van de dag, woensdag 19 november 2008, dat ik bij Veolia te Maastricht heb mogen meelopen. Dit alles in het kader van de Week van de Mobiliteit.

Ik had een afspraak om 9 uur bij het Servicecentrum van Veolia te Maastricht.
Ook aanwezig, Miriam van Drunen van LIFT, Masja Janssen-Lacroix van IGOM. TV limburg was vertegenwoordigd door Stephanie van den Brand, die opnames van mijn bezoek aan Veolia heeft gemaakt, en waar TV Limburg, 24 uur lang, in elke nieuwsuitzending aandacht aan heeft geschonken. Ook Sandra Israël was er om enkele foto’s te maken.

Ik werd er ontvangen door de heer Wim Koekelkoren en Peter Engelen.
Had van UWV een presentje meegekregen. Wim vond dit heel leuk. Kon hij wel gebruiken.

Willy Ritzen, assistent vestigingsmanager, heeft onder het genot van een kopje koffie, met ons allen besproken, wat er zoal op het programma stond.

Ik dacht al, wat gaat hier toch allemaal gebeuren.

Wim en Peter hebben mij eerst rondgeleid in het servicecentrum, en goede uitleg gegeven. Zijn daarna met mij met een bus door Maastricht gereden en hebben mij diverse plaatsen laten zien, waar een buschauffeur op zijn ritten zoal mee te maken krijgt. Zakkende paaltjes, overstekende voetgangers, fietsers, brommers, die van alle kanten mogen komen en vaak nergens naar kijken. Een chauffeur moet dit wel.
Wij zijn ook naar de werkplaats en de stalling van de bussen geweest. Daar waren monteurs bezig met een grote reparatie aan een bus. Op de parkeerplaats van de stalling heb ik zelf nog even mogen rijden. (heb het grote rijbewijs). Was wel leuk.
Daarna zijn wij nog naar het regiecentrum in Sittard geweest.
Daar hebben enkele vriendelijke heren, mij uitgelegd, dat de veiligheid bij Veolia ook voorop staat. De chauffeurs staan altijd in verbinding met de centrale. Zij kunnen zien, waar de bus zich bevindt, ivm calamiteiten. Daar zit ook een call-center, waar ritten besteld kunnen worden.
Overal was Stephanie van TV Limburg er bij en heeft wat vragen gesteld en opnames gemaakt

Daarna hebben wij samen, ook nog met Rob Meese, assistent vestigingsmanager, wat gegeten en gedronken.
Tevens heb ik daar kennis mogen maken met de heer Simon Minses, vestigingsmanager Veolia
Maastricht.

Na deze pauze ben ik met Wim nog in enkele bussen meegereden, die mij op de routes nog wat meer van Maastricht hebben laten zien. En op de vragen die ik had, heb ik van Wim of deze chauffeur antwoord gekregen. Was heel interessant. Mij boeit dit chauffeursvak.

Na afloop heeft Veolia, in naam van Simon, Rob, Willy, Wim en Peter met mij de dag geëvalueerd.
Daar was vlaai en koffie bij. Veolia vond het leuk, heb ik begrepen, maar ik had een van de mooiste dagen uit mijn chauffeursleven. Was dus geweldig.
Dank aan organisatie "Week van de mobiliteit", mijn werkgever UWV, Veolia en iedereen, die bij mijn dag van de mobiliteit betrokken is geweest.

Misschien tot ziens.

Leon Boijmans
Een dagje Trollen en Dwarrelen, kinderafdeling Mondriaan

In de week van 17 november tot 21 november vond de "Week van de mobiliteit" plaats. Als mobiliteitsadviseur bij het CBS was ik betrokken bij de organisatie van dit project binnen het CBS, maar gelukkig was er genoeg ruimte om ook zelf deel te nemen aan dit leuke initiatief. Nadat ik me had ingeschreven werd ik gematched met Mondriaan  en na een telefoontje met Christine Huygen, manager van de kinderafdeling  mocht ik donderdag 20 november een dagje meedraaien in een groep diagnostiek.

Om 10 uur word ik hartelijk ontvangen door Christine. Ze vertelt uitgebreid over de divisie: hoeveel kinderen er worden behandeld, de knelpunten, de veranderingen in de zorg. Het valt me op dat het hier écht om de kinderen gaat..Zij staan centraal.
We hebben het ook over zaken als werkdruk en de wijze waarop medewerkers elkaar helpen en steunen om in balans te blijven. Ik heb net zelf een coachingsopleiding afgerond en kan me er veel bij voorstellen.

Dan, tegen 12 uur mag ik naar de afdeling. Er lijkt even een kink in de kabel te komen, omdat er 2 zieke medewerkers zijn, een teamlid en een stagiaire. Dat vraagt aanpassingen en dan ook nog een vreemde erbij. Gaat dit wel lukken? Is dit niet te veel gedoe voor de kinderen? We spreken af dat we het proberen. Mocht blijken dat het te druk is, dan zal Gert het me laten weten en zal ik me terugtrekken.
De kinderen komen uit school. Ze zijn tussen de 8 en 12 jaar oud. Aangezien ik zelf kinderen in die leeftijd heb, voel ik me gelijk op mijn gemak. Ik zie ook weinig bijzonders aan ze, zo op het eerste gezicht We gaan eten en dan wordt het wat duidelijker. Ik merk dat Gert en Anke de kinderen een strakke structuur bieden en dat de kinderen dit ook echt nodig hebben. Aan de muur hangt een schema, waarop precies staat wie wat wanneer gaat doen. De dag is ingedeeld en helder. Ik merk dat ik me nu ook een beetje geremd voel. Ik wil niets doen wat verstorend werkt. Het valt me ook op dat alles wat Gert en Anke doen een diepere betekenis heeft; een leermoment voor een kind, een oefening, een grens stellen.
Na het eten wordt er afgewassen door 2 kinderen. Ik sta ervan te kijken. Dat moet ik thuis toch ook maar eens gaan invoeren! Bij het buitenspelen valt me op dat de begeleiders constant alert zijn. Doordat ze heel snel ingrijpen als er iets dreigt mis te gaan, blijft het leuk en gezellig. Je ziet dat de kinderen echt genieten van het buiten zijn.
Na het spelen ga ik samen met Gert en een paar kinderen een spelletje kaarten. Ook hier merk ik dat alles een oefening is voor de kinderen. Dat de begeleiding overal een leerelement inbouwt .Later op de dag ga ik samen met Anke en een paar kinderen knutselen. Anke laat de kinderen veel zelf doen. Er wordt niet betutteld. De kinderen worden vooral gestimuleerd om te doen wat ze wel kunnen.
In mijn persoonlijke omgeving ken ik ook kinderen die ADHD hebben, of een aan autisme verwante stoornis. Bij die kinderen zie je vaak alleen het "vervelende" gedrag. Je ziet niet goed welk karakter er achter het drukke of juist heel stille gedrag zit. Hel fijne van deze dag was dat ik kinderen zag met een psychische problematiek, die toch uit de verf komen. Ik heb het kind gezien en niet het gedrag.

Tegen half 5 ben ik terug op de kamer van Christine. Een prachtige ervaring rijker. Dit is echt zinvol en mooi werk. Zijn er nog vacatures ?


Carola Mesters-vd Weijden
Week van de Mobiliteit

Toen ik hoorde van de ´Week van de Mobiliteit´ was ik meteen enthousiast. Een dagje meekijken in de keuken van een andere werkgever op het HR vlak leek me wel wat.. In mijn dagelijkse werk is mijn aandachtsgebied het ontwikkelen van producten voor werkgevers en werknemers dus dat is een leuke kans om eens te kunnen meekijken in de keuken van een werkgever. Ik heb het geluk dat ik terecht kon bij een grote werkgever met een dynamisch HR beleid dus ik kon meteen mijn interesse voor het HR vak polsen bij een grote dynamische werkgever.
Donderdag 20 november was het dan zover. Enigszins zenuwachtig heb ik me gemeld bij mijn werkgever voor een dag. Mijn collega voor een dag heeft zijn best gedaan. We hebben ´s morgens en een deel van de middag gesproken over het HR beleid, de praktische invulling daarvan en de organisatie eromheen. Leuk is dan dat je beiden je inzichten daarover met elkaar kunt delen en daarvan kunt leren. ´s Middags heeft mijn collega voor een dag me verrast door op de R&D afdeling te gaan kijken. Geweldig, dat zie je normaal nooit!
Wat heb ik ervan geleerd? De arbeidsmarkt gaat veranderen en HR is een noodzakelijke activiteit om de toekomstige uitdagingen het hoofd te kunnen bieden. HR is en wordt een zeer belangrijk en interessant vakgebied waarin ik me in de toekomst misschien meer zou willen verdiepen. Belangrijkste voor mij is echter dat ik ben bevestigd in mijn gevoel dat ik zeer gelukkig ben met mijn huidige werk, collega´s en werkgever.   


Desiree Jans
LIFT-en is zo gek nog niet.

Na 21 jaar als sociaal pedagogisch hulpverlener te hebben gewerkt in de zorg, eerst voor verstandelijk gehandicapten en later in de psychogeriatrie, was ik toe aan iets anders, iets nieuws. Dacht ik op mijn 40ste nog dat ik daar te oud voor was, nu ben ik op mijn 46ste bezig met een opleiding arbeids- en organisatiepsychologie met als “edel streven” een baan binnen p&o.Via LIFT ben ik sinds februari voor 50% gedetacheerd bij de Hogeschool Zuyd ter ondersteuning van de p&o-adviseurs. Aanvankelijk voor een periode van 6, inmiddels 8 maanden. Een geweldige gelegenheid om er achter te komen of het werkgebied voldoet aan mijn verwachtingen, om ervaring op te doen en een mooi kader voor mijn opleiding.

Kortom: LIFT-en is zo gek nog niet.

 


Ton de Jong
Overstap van RWS naar AID

Begin 2007 kwam ik tot de ontdekking dat de voldoening van mijn dagelijkse job bij Rijkswaterstaat Maastricht afnam en ben op zoek gegaan naar een nieuwe uitdaging. Meer dan 13 jaar bij Rijkswaterstaat Limburg en toch iets anders willen is best spannend. Rijkswaterstaat is een moderne organisatie met veel mogelijkheden, maar had net niet in de aanbieding datgene wat ik wilde op dat moment.

Bij de Algemene Inspectiedienst in Kerkrade was dit er wel, een managementfunctie die me tegelijkertijd de kans geeft om in een andere uitvoerende dienst van een ander ministerie  mijn blik te verruimen. Dus heb ik de kans gegrepen en werk sinds 1 oktober 2007 tijdelijk bij de Algemene Inspectiedienst van het ministerie Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

Ik ging met gemengde gevoelens richting Kerkrade: heel veel zin om dingen te doen die mij voldoening geven en tegelijkertijd vertrekken bij een fijne werkgever.

Ik ben nu een half jaar  bij de Algemene Inspectiedienst en voel me thuis.  Ik geniet van een afdeling met gemotiveerde mensen. De stap naar een andere uitvoerende dienst van ander Ministerie beschouw ik als halen en brengen: kennis bij een andere rijksoverheidsdienst halen en mijn ervaringen er naar toe brengen. Het daagt mij bovendien dagelijks uit om beide organisaties met elkaar te vergelijken en te verbinden. Dit beperk ik niet tot mijn eigen vakgebied of eigen ontwikkeling. Het zit ook in andere dingen. Daar waar Rijkswaterstaat goed in is, kunnen ook mijn collega’s bij de Algemene Inspectiedienst  van leren en omgedraaid. 
Ik zie dat Rijksoverheden sterk op elkaar lijken, het went dus allemaal snel.  De nuancering zit in de aansturing, de omvang van de organisatie en de cultuur. Ik ervaar bij de Algemene Inspectiedienst een sterke  interne samenwerking, terwijl bij Rijkswaterstaat  de interne competitie groter is. De verschillen leer je echt pas  kennen als je er met beide benen in staat.  Ik ontdek wat de andere cultuur  met me doet en wat beter bij me past. 

Op de website van Lift schrijf ik de komende tijd regelmatig over mijn ervaringen, mijn angsten en mijn enthousiasme over mobiliteit en een andere (tijdelijke) werkomgeving.  Ik hoop dat ik hiermee een kleine bijdrage kan leveren in jouw mobiliteit en groei.

 

 

Marjo Brouns-Backhuis

j.m.c.brouns-backhuis@minlnv.nl


Meer waard.

Ik ben Marita Haffmans - werk bij Rijkswaterstaat (RWS) - en ben via LIFT als HR beleidsadviseur gedetacheerd bij ABP. De detachering bevalt me om diverse redenen uitstekend. ABP is een dynamische organisatie waar veel ontwikkelingen gaande zijn, waardoor er interessante processen plaatsvinden. Ik heb mijn kennis en kunde – en een frisse blik op zaken - kunnen inzetten bij ABP. RWS bood me de gelegenheid. ABP bood me de ruimte om zelfstandig met projecten aan de slag te gaan, waardoor ik heb bijgeleerd en kwaliteiten verder heb ontwikkeld. In 2008 keer ik terug naar RWS en neem uiteraard het geleerde mee en zet dit in bij RWS. Ik kan LIFT-detachering van harte aanraden: het is heerlijk nieuwe dingen uit te proberen en goed voor zowel je persoonlijke ontwikkeling als voor de uitlenende en de inlenende organisatie. Ik ben meer waard én de detachering heeft meerwaarde voor alle partijen. Dus als je de kans krijgt: pak de ruimte

 

Marita Haffmans